Boris Novković: Lete ptice, lete avioni
A života jure kamioni
Moja duša pješke sama
Boja joj je blaga tama
Sva od pjesme ona pijana
U meni je tuga zaspala.
Ja sam rođen između dva rata
Između asfalta i blata
Na raskršću mnogih želja
Sto žalosti kap veselja
I sudbina sva od kamena
U meni je tuga zaspala
Kad bi čovjek barem im'o krila
Cijelo nebo kuća bi mu bila
A ne ova od besmisla
I sa svih me strana stisla
Blentava od jada logika
U meni je tuga zaspala
Lete ptice lete avioni
A života jure kamioni
Od saznanja muka dođe
Al' što dođe to i prođe
Nada mi se uzaludila
U meni je tuga zaspala.
Dodaj novi sadržaj